شمارهٔ ۴۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و اشتیاق خود به معشوق اشاره می‌کند و از زیبایی‌ها و ویژگی‌های او سخن می‌گوید. او می‌گوید که با وجود تمام نصایح و دوری‌ها، عشق او تنها به افزایش احساسات او منجر می‌شود. شاعر به شدت تحت تأثیر معشوق خود قرار دارد و حتی با یاد او در حالتی از گریه و اشتیاق قرار می‌گیرد. او از معشوق طلب یاری می‌کند تا دلش آرام گیرد و در نهایت از دوستانش می‌خواهد که در این مسیر همدل و همراهش باشند و از صحبت‌های بیهوده پرهیز کنند، چرا که عشق او مخصوص به معشوقش است.
از نصیحت برفروزد روی تواز شکر گردد ترش ابروی تو
هوش مصنوعی: اگر نصیحتی به تو گفته شود، باعث می‌شود چهرهات درخشانتر شود و ابرویت به خاطر شیرینی آن نصیحت کمی دچار تلخی گردد.
چند گرم خشم و بی باکی شدنروی تو در آتشست از خوی تو
هوش مصنوعی: چند بار خشم و جسارت تو از ویژگی‌های درونیت میسوزد و به آتش تبدیل می‌شود.
با می ما مشگ تو آمیختندرنگ ما نگرفتی و ما بوی تو
هوش مصنوعی: با می شراب، عطر مشک تو را در هم آمیختند، اما رنگ و بوی ما تحت تأثیر آن قرار نگرفته است.
تا که پا از خانه بیرون می نهمدر بیابان می رمد آهوی تو
هوش مصنوعی: هر زمان که از خانه خارج میشوم، گویی آهوی تو در دشتها به سمت من میآید.
گریم و خاک رهت شویم به اشکجای خود گم کرده ام در کوی تو
هوش مصنوعی: با اشکهایم در مسیر تو جایی پیدا کنم و خودم را گم کردهام در کوی تو.
گه گهم از رشحه ای سیراب کنآب خوبی نیست کم در جوی تو
هوش مصنوعی: گاهی اوقات با یک جرعه از طراوت و زیبایی، تشنگیام را برطرف کن؛ زیرا آب خوب در جوی تو کم نیست.
تحفه ای زان حقه مرهم فرستتا دلم بگشاید از پهلوی تو
هوش مصنوعی: از آن محبوب زیبای خاص، هدیهای بفرست تا دلم از عشق تو شاد شود و احساس خوشایندی پیدا کنم.
بهر دفع مرگ حرز جان کنمگر خدنگی یابم از بازوی تو
هوش مصنوعی: برای دفع مرگ، از جان خودم محافظت میکنم، اگر بتوانم تیری از بازوی تو به دست بیاورم.
دوستان را پشت بر صحبت مکنروی دل دارد «نظیری » سوی تو
هوش مصنوعی: دوستانت را از خود دور نکن، زیرا آنها دلشان برای تو تنگ شده است.