شمارهٔ ۵۶۳
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زیبایی‌های زندگی و عشق، و همچنین فریبندگی و ناپایداری دنیا سخن می‌گوید. شاعر به اشک و عشق و زیبایی‌های ظاهری اشاره می‌کند و از موانع و دشواری‌های عشق می‌گوید. او به تظاهرات زیبایی‌های دنیا و لذت‌های آن به طعنه نگاه می‌کند و ناپایداری آن‌ها را یادآوری می‌نماید. در انتها، به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی‌های ظاهری نمی‌تواند جایگزین عمق عشق و دانش شود و در عشق و زیبایی‌های واقعی، آرامش و حقیقی بودن را جستجو کند.
به تسبیح و مصلا کرده‌ای میخانه‌آراییکنون از اشک رنگین می‌کنم پیمانه‌آرایی
هوش مصنوعی: با نیایش و عبادت مشغول هستی، اکنون من با اشکهای رنگینم، جام می را میآرایم و زیبا میزنم.
زبان و گوش محو لذت است اصحاب خلوت رابه ذکر جام و شاهد می‌کنم افسانه‌آرایی
هوش مصنوعی: اصحاب خلوت از لذت صحبت و گوش دادن به داستانهایی دربارهی می و محبوب، غرق در شادی و خوشی هستند.
به دست فکر از هم می‌گشایم تاب گیسوییز عاشق خوش بود مشاطگی جانانه‌آرایی
هوش مصنوعی: با قدرت فکر و خیال خود، تاب و پیچیدن موی زیبا را باز می‌کنم؛ چرا که آرایش دل و جان را با عشق و احساس میپسندم.
مگر یار مسافر گشته من باز می‌آیدکه جان در حجره‌آرایی‌ست دل در خانه‌آرایی
هوش مصنوعی: آیا به جز آنکه یارم راهی سفر شده و برنگردد، امکانپذیر است که جانم به زیبایی و آرایش اتاق بپردازد در حالی که دل به زینت خانه مشغول است؟
به طامات غزل ذوق آشنای دل نمی‌گرددبه زیب عاریت تا کی کنم بیگانه‌آرایی
هوش مصنوعی: دل من به زیبایی‌های غزل عادت نکرده و نمیداند که تا چه زمانی میتوانم خود را در عاریتی که از زیباییها دارم پنهان کنم و بیگانه به نظر برسم.
جمال عیش دنیا تیزتر از جلوه یرقستکند شمع از فروغ خویشتن پروانه‌آرایی
هوش مصنوعی: زندگی دنیایی زیبا و دلربا است که همچون شمعی از نور خود میدرخشد و پروانهها را به سوی خود جذب می‌کند. این زیبایی و جذابیت دنیای مادی به قدری قوی و شگفتانگیز است که توجه همه را به خود معطوف میسازد.
مشو شاد از بهار دهر کاین زال فریبندهبه مرگ و سور عالم می‌کند کاشانه‌آرایی
هوش مصنوعی: به خوشی از بهار روزگار مغرور نشو، زیرا این فریبنده که به زوال و مرگ زندگی مشغول است، در حال تزیین دنیای فانی است.
گهی گل ریزدم در بر گهی سنگم زند بر سربلی می‌زیبد از مستان چنین دیوانه‌آرایی
هوش مصنوعی: گاهی در عشقت مانند گلی نرم و لطیف هستم و گاهی به شدت مانند سنگ سخت و خشن. اما واقعا زیبنده است که این دیوانهوار عشق و شیدایی را بروز دهم.
بلا شد درک حسن خال و خط ما هوشمندان رابه عشق ما کند صیاد، دام و دانه‌آرایی
هوش مصنوعی: دوری از زیبایی و جذابیت چهره و علامتهای ما، عاقلها را به عشق ما وادار می‌کند تا مانند صیاد، تله و طعمهای برای آن ایجاد کنند.
دلم از هر شکاف سینه آشوبی دگر داردپری در چشم مجنون می‌کند ویرانه‌آرایی
هوش مصنوعی: دل من پر از آشفتگی و اضطراب است، مانند پرندهای که در چشمهای مجنون و دیوانه به پرواز در میآید و هرج و مرجی تازه به وجود میآورد.
«نظیری» اطلس و اکسون نبخشد قدر عاقل رابه زیب فضل و دانش خوش بود فرزانه‌آرایی
هوش مصنوعی: حکیم و عاقل با زیبایی و دانش خود، ارزش و مقام را به دیگران نمیدهد، بلکه خود باید در زینت و مقام فرزانهگی باشد.