شمارهٔ ۱۵

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به عدم وجود و وجود در هستی اشاره می‌کند. وی می‌گوید که در وجود خودش، سپهر (آسمان) نیست و در حال حاضر از شراب نیز مستی ندارد. همچنین اشاره می‌کند که جایگاه و رتبه اجتماعی برای او اهمیتی ندارد، زیرا در جایی که او قرار دارد، هیچ فرقی بین بلندی و پستی وجود ندارد. به طور کلی، شعر بر این نکته تأکید دارد که در عمق وجود، همه چیز یکسان است و ارزش‌های ظاهری بی‌معنا هستند.