شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس درد و پشیمانی خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که در مواجهه با مشکلات و غم‌ها، حتی اگر بر بستر غم باشد، نمی‌تواند قبول کند که سرنوشتی که با تاج و دولت همراه است، ارزش این درد و رنج را داشته باشد. به طور کلی، این ابیات به نارضایتی و ناپسند بودن اوضاع اشاره دارد.
یک دم که ز دردسر پریشانی داشتصد عربده با درد پشیمانی داشت
هوش مصنوعی: در یک لحظه که گرفتار نگرانی و دردسر بود، به همراه آن احساس ناامیدی و پشیمانی هم داشت و این دو احساس به شدت او را آزار میدادند.
بر بستر غم خدا گران نپسنددآن سر که به تاج دولت ارزانی داشت
هوش مصنوعی: خدا نخواهد پسندید که سروری که به تاج و سلطنت رسیده، در بستر غم و اندوه باشد.