شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر تضاد بین باطن و ظاهر است. شاعر می‌گوید که حرص و رنج درونش بر ظاهرش تأثیر گذاشته و نور سخنش در برخی موارد کم و کاست شده است. آرایش ظاهری که از باطن پنهان است، به مانند زینت روی آینه‌ای است که نور را منعکس نمی‌کند. به طور کلی، این اشعار به نحوه‌ی تأثیرات درونی بر ظواهر و نقص‌های موجود در آن اشاره دارند.
تا حرص درون نقش برونم آراستنور سخنم فتاد اندر کم و کاست
هوش مصنوعی: تا زمانی که درون من تحت تأثیر حرص و طمع قرار دارد، کلامم پر از نقص و عیب خواهد بود.
آرایش ظاهر رخ باطن پوشیدبر آینه آب زر کنی نورزد است
هوش مصنوعی: زیبایی ظاهری معمولاً نمیتواند حقیقت درونی یک فرد را پنهان کند. اگرچه ممکن است ظاهر فرد به زیبایی براق باشد، اما این زیبایی نمیتواند در عمق وجود او تاثیری داشته باشد.