تناجی
نظیری نیشابوری

شمارهٔ ۳۴

دایم به رهت در دو چشمم بازستصد تحفه ام از نیاز پااندازست
پیش آی و به مهر دانه عشوه بریزپر تیز مرو که روح در پروازست