شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم محدودیت و محدود کردن زیبایی‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که شوخی و شادی مانند شمعی است که در حال خاموشی است و دل‌نوشته‌ای را که زیبا و گل‌گون است، به تدریج از آن می‌گیرند و به زخم‌ها و دردها می‌سپارند. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی‌ها و شادی‌ها تا چه اندازه می‌توانند باقی بمانند وقتی که در معرض محدودیت و آسیب قرار گیرند.
شوخی که نگاه بر عذارش بندندشمعی است که بر شعله تارش بندند
هوش مصنوعی: اگر کسی به زیبایی یک معشوق توجه کند، مانند این است که شمعی را بخواهند بر شعلهای خاموش نگه دارند. این نشاندهندهی دشواری و ناممکن بودن چنین کاری است.
تا چند شکفته ماند آن دسته گلکز شاخ بچینند و به خارش بندند
هوش مصنوعی: چند وقت میخواهد این گل زیبا که از شاخه چیده شده، در vخودش دوام بیاورد و گلی شود که به یادگار آن را نگه دارند؟