شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تنهایی و بدبختی خود اشاره می‌کند. او بارها تلاش کرده تا به عمق وجود خود پی ببرد، اما در این سفر هیچ خوبی را در وجودش نیافته است. احساس تلخی دارد که به خاطر بدخلقی‌هایش تنها مانده و در کنار خود فقط به عیب‌جویی از کردار خود می‌پردازد.
صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویشیک زشت ندیده ام به نیکویی خویش
هوش مصنوعی: من در پی یافتن عمق وجود خود، بارها و بارها تلاش کردهام، اما هیچ نداشته و زشتی را در خود نیافتم که به زیبایی و خوبیام آسیب برساند.
بی یار بمانده ام ز بدخویی خویشبا خویش نشسته ام به بدگویی خویش
هوش مصنوعی: من از بدخوییم به دور از یار ماندهام و حالا تنها نشستهام و در مورد رفتارهای منفی خودم صحبت میکنم.