شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و ناامیدی شاعر اشاره دارد. او از دوران زندگی‌اش که پر از آرزوها و تمناها بوده صحبت می‌کند، ولی به نتیجه‌ای نمی‌رسد و احساس حرمان می‌کند. در شب عمرش که حاوی اندوه است، مرگش را مانند عید و شادی کودکان می‌بیند، که نشان‌دهنده تضاد میان غم زندگی و شادی مرگ است.
از حسرت من حاصل دوران همه ذوقوز کام دلم نصیب حرمان همه ذوق
هوش مصنوعی: حسرت من نتیجه تمام دوران زندگیام است و از لذتها و شادیهای قلبم، فقط محرومیت نصیبم شده است.
شام عمرم چو مرگ عاصی همه غمروز مرگم چو عید طفلان همه ذوق
هوش مصنوعی: شبیه به شبهای زندگی من، مثل مرگ کسی است که نافرمان بوده. در حالی که نگرانی من از روز مرگم، مانند شادی و خوشحالی بچههای کوچک است.