شمارهٔ ۱۰۵

هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به حالتی اشاره می‌کند که گاه به سراغ دل‌تنگی‌ها و بی‌نوایی‌ها می‌رود. او از سر نیاز و کنش‌های درونی‌اش، خود را در موقعیتی می‌بیند که به زاری و درخواست محبت از دیگران می‌پردازد و دلش به حال گدایان می‌سوزد. به نوعی، او در تلاش برای ارتباط با دردها و رنج‌های دیگران است.