شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از توانایی و اثرگذاری خود در ایجاد تغییرات سخن می‌گوید. او به تصویر کشیدن مشکلات و چالش‌ها، هم‌چون واژگون کردن نعل‌ها و هدایت مردم به سوی راه‌های صحیح اشاره دارد. همچنین، نشان می‌دهد که در هر جا که نشانه‌ای از نیاز و عطش وجود داشته، او با خود خون و احساسات عمیق را به همراه آورده است. به‌طور کلی، شعر از قدرت و مسئولیت شاعر در رو به‌رو شدن با مسائل زندگی ناشی می‌شود.
صد نعل درست واژگون آوردمصد موسی و خضر رهنمون آوردم
هوش مصنوعی: صد تا نعل را به درستی برعکس کردم، صد نفر مانند موسی و خضر را به عنوان راهنما آوردم.
هرجا سرچشمه ای نشان می دادندبردم عطش و سبوی خون آوردم
هوش مصنوعی: هر جا که نشانی از آب و زندگی بود، من با تشنگی و دلتنگی به آنجا میرفتم و در عوض، تنها باری از خون و رنج را به همراه میآوردم.