شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دست گرفتن قلم توسط کاتب اشاره دارد و می‌گوید که وقتی قلم به دست کاتب می‌رسد، تمام مشکلات او حل می‌شود. همچنین، خنده و شادی او نمایانگر وجود و حقیقت است، در حالی که عدم و مسائل زندگی را از بین می‌برد. به طور کلی، شعر به تأثیر مثبت نوشتن و خلاقیت در زندگی انسان اشاره دارد.
روزی که گرفت کاتب صنع قلممشکل دهنش به هیچ گردید رقم
هوش مصنوعی: روزی که نویسنده و خالق آثارش به سختی قلم را به حرکت درآورد، دیگر هیچ چیز نمیتوانست او را به سخن درآورد و دستش به هیچ کار نمیرفت.
از خنده پدید شد دهانش آریپیدا ز تجلی وجودست عدم
هوش مصنوعی: دهان او از شادی و خنده نمایان شده است و این نشاندهندهی وجود اوست، که به نوعی از نبود و عدم سر برآورده است.