شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جدا شدن از دیگران به خاطر ناپاکی و ناپسندی می‌گوید. او تصمیم گرفته که با خودش تنها بماند و عطر دلنشینی را با وجود تنهایی احساس کند. همچنین، شاعر به رغم اینکه ممکن است در نظر دیگران بی‌ارزش به نظر بیاید، در دل دوستانش جایگاهی با ارزش و عزیز برای خود ایجاد کرده است.
ترک همه کس ز بی تمیزی کردیمبا خویش نشسته عطربیزی کردیم
هوش مصنوعی: ما از جمع دیگران دوری جستیم و به خاطر نیکی و صفا، به سراغ خودمان رفتیم و به خودمان توجه کردیم.
شکر ارچه به خواری از نظر افتادیمجا در دل اخوان به عزیزی کردیم
هوش مصنوعی: اگرچه ما از نظر برخی افراد مقام و منزلت خود را از دست دادهایم، اما در دل دوستان و آشنایان به احترام و محبت باقی ماندهایم.