شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از حس تنهایی و غمگینی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که از خود دور شده و به یک سرزمین بیگانه آمده است. آرزو می‌کند که در لحظه‌ی رفتنش نمی‌دانست به کجا می‌رود تا از گذشته و جایی که از آن آمده، آگاهی داشته باشد. این کلمات بیانگر دلتنگی و افسردگی شاعر است.
پر می بینم که بینوا می آیمبیگانه ز خویش و آشنا می آیم
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده که انسان با احساس تنهایی و دوری از خودش وارد دنیای نابسامانی میشود، به طوری که دیگر از هویت خودش بیخبر و غریب به نظر میرسد، حتی اگر افراد آشنا و نزدیک به او باشند.
ای کاش چو رفتنم ندانم به کجاستمی دانستم که از کجا می آیم؟
هوش مصنوعی: ای کاش وقتی که میروم، ندانم به کجا میروم. کاش میدانستم از کجا آمدهام.