شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به سفر خود از مشهد و بلخ اشاره میکند و بیان میکند که هرچند از جاهلی به جایی بهتر رسیدهاند، اما همچنان با تجارب تلخی برخورد کردهاند. او خود و دیگران را به مانند شراب کهنه میداند که با گذر زمان ارزش بیشتری پیدا کردهاند.
گر از مشهد اگر ز بلخ آمدهایماز غره جاهلی به سلخ آمدهایم
هوش مصنوعی: هرچند از مشهد یا بلخ آمدهایم، اما با تجربه و دانش خود به جاهایی رسیدهایم که نمیتوان گفت از جهالت و نادانی به آنجا آمدهایم.
همچون می کهنه سودمندیم به طبعهرچند چو پند پیر تلخ آمدهایم
هوش مصنوعی: ما مانند شراب کهنه ارزشمند هستیم به طور طبیعی، هرچند که نصیحتهای ما ممکن است تلخ و ناخوشایند باشند.