شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که درباره موضوعات پیچیده و غیرقابل فهم صحبت نکنیم. شاعر می‌گوید که انسان باید به کار خود بپردازد و به حقیقت وجودی خود آگاه باشد، بدون اینکه به جزییات بی‌فایده و پیچیده توجه کند. به عبارت دیگر، از پرداختن به مسائل غیرضروری و فلسفی پرهیز کنیم و به زندگی و کار خود ادامه دهیم.
آویز به طره از خم و پیچ مگوزان مصحف چهره گوی از زیج مگو
هوش مصنوعی: به زیبایی و جذابیتی که در مو و چهره فرد وجود دارد، توجه نکن و به دلاوریها و فضایل او اشاره کن.
او تو شده است کار خود می سازدتو هیچ نیی هیچ مجو هیچ مگو
هوش مصنوعی: او به خودتان تبدیل شده و کارهایش را انجام میدهد. تو هیچ چیز نیستی، پس چیزی نخواهی داشت، هیچ چیزی نگو.