شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیتی می‌پردازد که زخمی در تن خویش دارد و در عین حال زیبایی‌هایی در شخصیت یا ظاهرش وجود دارد. او به مانند شعله‌ای آتشین است که با وجود آسیب‌پذیری، انرژی و حرارت بیشتری از خود بروز می‌دهد و می‌تواند خطرناک باشد. به نوعی، در کنار زیبایی و جذابیت، نشانه‌هایی از شدت و آسیب نیز در او وجود دارد.
هر سو به تن از زخم مهی کاسته‌اییا صفحهٔ گل از رقم آراسته‌ای
هوش مصنوعی: هر جا که بروی، نشانه‌هایی از درد و زخمهای گذشته را با خود داری، یا اینکه زیبایی و خوشی را به صورت گل به نمایش گذاشتهای.
چون شعلهٔ آتشین که از خوردنِ چوبسرکش‌تر و خانه‌سوزتر خاسته‌ای
هوش مصنوعی: شما مانند شعلهی آتشی هستید که از سوزاندن چوب بسیار سرکشتر و ویرانگرتر شدهاید.