شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر در مورد نبرد با خصم و چالش‌های زندگی می‌پردازد. شاعر با خودخواهی و قدرت که در میدان نبرد دارد، به بیان آنچه که برای او مهم است، می‌پردازد. او زندگی را مثل پرنده‌ای وحشی می‌داند که لحظه‌ای برمی‌خیزد و از آن سو گویا غم دنیا برایش هیچ ارزشی ندارد. شاعر به تضاد بین حقیقت و تصور اشاره می‌کند و بیان می‌کند که آنچه برای او مهم است، هنر و تجربه‌های واقعی است، نه ظاهر خالی و تنگدستی. در نهایت، او تأکید می‌کند که در دکانی که او دارد، تمام آنچه در زندگی می‌خواهد به جز روایت‌گری وجود دارد.
با عدو، بر خویش پیچیدن بود جولان ماخصم، خوش باشد اگر داری سر میدان ما
هوش مصنوعی: در برابر دشمن، ما باید از خودمان محافظت کنیم. اگر در میدان نبرد قدرت و شجاعت داشته باشی، با مقابله به مثل و مقاومت، میتوانی بر مشکلات فائق آیی.
با وجود تندی ما در مصاف خصم، نیستبی نگاه عجز چشم جوهر پیکان ما
هوش مصنوعی: با اینکه در مبارزه با دشمن، ما به شدت مقابله میکنیم، اما بدون اینکه به ضعف خود توجه کنیم، قدرت واقعی ما تحت تأثیر قرار میگیرد.
طایری وحشی بود هر لحظه‌ای از زندگیپر زدن‌هایش ز بر هم سودن مژگان ما
هوش مصنوعی: پرنده‌ای بیقرار و آزاد بود که هر لحظه از زندگیاش با پروازهایی که داشت، تأثیر عمیقی بر ما گذاشت.
در رهت دادیم، عقل و هوش و عمر و زندگیای غم دنیا چه میخواهی دگر از جان ما
هوش مصنوعی: ما در مسیر تو، عقل و شعور و عمر و زندگی را فدای تو کردهایم، ای غم دنیا، دیگر چه چیزی از جان ما میخواهی؟
آن نه در دریاست موج و، این نه در صحرا سراببحر و بر لرزد بخود، از شورش توفان ما
هوش مصنوعی: موج دریا را نمیتوان با سراب در صحرا مقایسه کرد. دریا به خاطر طغیان توفان، به خود میلرزد و بینظمی خلق می‌کند.
پیش ما از راستی، یک پله دارد کوه و کاهکس طرف گیری نجوید یک جو از میزان ما
هوش مصنوعی: در نزد ما، اندازهگیری از راستگویی و صداقت، به اندازه یک پله تفاوت دارد. هیچکس به دنبال نفع شخصی نیست و نمیخواهد حتی کمترین سهمی از ارزشهای ما را به دست آورد.
ما چو واعظ نیستیم از تنگدستان هنرهر چه خواهی جز روایی هست در دکان ما
هوش مصنوعی: ما مثل واعظان نیستیم که فقط از فقر و تنگدستی صحبت کنیم؛ هر چه بخواهی از هنر و زیبایی در کارگاه ما وجود دارد، فقط کافی است بپرسی.