شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به نقد دنیا و ویژگی‌های آن می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که سجده به هر چیزی جز خدا کفر است و هر انسان باید به غم و جان خود توجه داشته باشد. او می‌گوید که برای آرامش و زیبایی در زندگی، نباید به آرزوهای بی‌پایان دلبسته بود و تنها به یک روزی کافی قناعت کرد. دنیا و نعمت‌های آن را ناپایدار می‌داند و می‌گوید که زندگی نباید صرفاً در انتظار خوشی‌های فانی بگذرد. در پایان، شاعر از فرد می‌خواهد که از بندهای دنیا رها شده و به همت و جهاد در راه حقیقت بپردازد.
سجده پیش هر بتی کفر است،یک جانان بس استهر دلی را یک غم و، هر جسم را یک جان بس است
هوش مصنوعی: در هر سجدهای که برای بتها انجام شود، کفر محسوب میشود. برای هر دل تنها یک معشوق کافی است و هر جسم تنها به یک جان نیاز دارد.
نیست نقشی خانه آیینه را، بهتر ز عکسخانه اهل صفا را، زینت از مهمان بس است
هوش مصنوعی: آیینه تنها نقش و نگاری ندارد؛ بلکه تصویر افرادی که در خانهای پاک و باصفا زندگی میکنند، ارزشمندتر است. زیبایی یک مکان از حضور مهمانان خوب و روحیه آنها ناشی میشود.
آرزو داری گر اسباب مرصع داشتنبر جگر زین آرزوها، گوهر دندان بس است
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به آرزوهایت برسید و زندگیات پر از زیبایی و زینت باشد، بدان که داشتن یک دندان جواهرنشان هم میتواند کافی باشد.
چند سرگردان به گرد خوان دنیا چون مگس؟زندگی گر باشدت روزی ترا یک نان بس است
هوش مصنوعی: چقدر بیهدف به دور دنیا میگردی مثل مگس؟ اگر زندگی، روزی یک نان به تو بدهد، کافی است.
گر جهان باشد سراسر پر ز نعمت،مرد رانعمت ممنون نگردیدن ز نامردان، بس است
هوش مصنوعی: اگرچه دنیا پر از نعمتها باشد، ولی مردان واقعی نمیتوانند از نامردان قدردانی کنند. تنها همین کافی است.
ملکت دنیا ز شاه و، راحت دنیا ز ماستخواجه بستان از تو،ما را حاصل بستان بس است
هوش مصنوعی: سلطنت و قدرت دنیا متعلق به پادشاهان است و آسایش و خوشی آن به دست ماست. ای خواجه، میوه و ثمره تلاشهای تو برای ما کافی است.
مال و ملک و دولت دنیا همه هیچ است!هیچ!پوچ کردن عمر بهر هیچ، ای نادان بس است
هوش مصنوعی: تمام ثروتها و داراییهای دنیوی ارزش چندانی ندارند. وقت خود را صرف کارهای بیارزش نکن، ای احمق! این کافی است.
در زمین دل میفشان، تخم بی دردی عبثدود آه این بستان را، سنبل و ریحان بس است
هوش مصنوعی: در دل خود امید و آرزو بکار، چرا که غم و اندوه بیفایده است. این باغ بهار را تنها با گلهای خوشبو مانند سنبل و ریحان میتوان زیبا کرد.
گریه یی، سوزی، گدازی، ناله یی، دردی، غمیزندگی چون مردگان تا چند؟ بی دردان بس است!
هوش مصنوعی: زندگی پر از گریه، سوز و ناله و درد است، مثل مردگان. تا کی باید اینطور ادامه پیدا کند؟ دیگر بس است!
از خود این بند علایق وا کن و همت ببندتوشه این راه واعظ، بر میان دامان بس است
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدفهای بزرگ، وابستگیها و attachments را کنار بگذار و به خودت انگیزه بده. کافی است که در این مسیر از راهنماییهای مناسب بهره ببری و با تلاش و تمرکز، بار سفر را آماده کنی.