شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره دل و روح انسان و چالش‌های درونی اوست. شاعر می‌گوید که دل انسان همچون آهن و سنگ است و خواب او سنگین است، به این معنا که دچار بی‌حالی و غفلت شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که زمانی که انسان‌ها فرصت لازم برای درک حقیقت را ندارند، کمتر می‌توانند به درستی صحبت کنند و درک کنند.
شاعر همچنین به این موضوع می‌پردازد که انسانی که احساس درد و شور ندارد، نمی‌تواند به آرامش واقعی برسد، و در جمع‌هایی که فهم و درک حاکم نیست، صحبت کردن بی‌معناست. او به اهمیت دوستی و حسن‌نیت اشاره می‌کند و این نکته را مطرح می‌سازد که باید از تجربیات گذشتگان عبرت گرفت.
در نهایت، شاعر به یاد مرگ و تلخی زندگی می‌پردازد و از آن به عنوان محرکی برای اندیشیدن به زندگی و روابط اجتماعی یاد می‌کند. زندگی باید همواره با درک درست و احساس مسئولیت دنبال شود.
دل تو آهن و رو سنگ و خواب سنگین استچه شد که موی تو را پنبه، خرقه پشمین است
هوش مصنوعی: دل تو سخت و محکم مثل آهن و بیتحرک همچون سنگ است. چه اتفاقی افتاده است که موهای تو مثل پنبه نرم و لطیف شده و لباس تو از پشم گرم و نرم است؟
به نی سواری طفلان پرد هنوز دلتکنون که وقت سواری بر اسب چوبین است
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که هنوز هم زمان بازی و شادابی کودکانه گذشته است و اکنون زمان بزرگ شدن و سوار شدن بر اسبهای چوبی و مواجهه با چالش‌های جدید فرارسیده است.
ترا نه فرصت حق گویی است و حق بینیزبان و چشم ز بس خودستا و خودبین است
هوش مصنوعی: تو فرصتی برای بیان حقیقت و دیدن آن نداری، زیرا زبان و چشمت به دلیل خودپسندی و خودبینی، بسته شدهاند.
دلی که درد ندارد، براحت ارزانیسری که شور ندارد، سزای بالین است
هوش مصنوعی: دل بیدرد، بهراحتی چیزی را نمیفهمد و سری که شور و احساسی ندارد، شایسته استراحت و آرامش نیست.
چگونه لب به سخن واشود در آن محفل؟که نیست نیم سخن فهم و، صد سخن چین است
هوش مصنوعی: در آن جمعی که در آنجا هست، چگونه میتوان صحبت کرد؟ چرا که افرادی هستند که نصف حرف را نمیفهمند و فقط به جمعآوری سخنان مشغولند.
چو آفتاب مکن ذره یی ز گرمی فوتکه خصم تند خنک روی، شیر برفین است
هوش مصنوعی: مانند خورشید، ذرهای از گرما را نپراکنی، زیرا دشمنی که سرسختی می‌کند، مانند شیری است که بر روی برف نشسته است.
مدار صحت ما، با گذشتگان گذردکه پاس دوستی امروز رسم پیشین است
هوش مصنوعی: دوستی و ارزشهایی که امروز داریم، باید با توجه به تجربیات و رفتار افرادی که در گذشته بودهاند، سنجیده شود. به عبارت دیگر، برای حفظ صداقت و روابط خوب امروز، باید به آداب و رسومی که در گذشته وجود داشته است، احترام بگذاریم.
ز یاد مرگ بود بر تو تلخ آب حیاتاز آن جبین تو واعظ همیشه پرچین است
هوش مصنوعی: به خاطر یادآوری مرگ، آب حیات برای تو تلخ شده است؛ زیرا همیشه یک واعظ در دل تو وجود دارد که به تو هشدار میدهد و مانع آرامشت میشود.