شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تأثیرگذاری معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او به احساسات عمیق و حسرتی که در وجودش وجود دارد، پرداخته و از دوری معشوق شکایت می‌کند. تصویرهایی از زیبایی و نازکی انگشتان معشوق به کار برده شده است و همچنین ارتباط عشق و زیباپسندی با درد و رنج بیان می‌شود. شاعر از حسرت بوسیدن معشوق و غنچه‌های لب او یاد کرده و به صمیمیت و شهیدانه بودن عشق اشاره دارد. در نهایت، او به تاثیر شگفت‌انگیز لب‌های معشوقه‌اش بر دیگران و تأثیر آن به مانند عسل بر زنبور اشاره می‌کند.
زآن شوخ دید تا دل ناسور پشت دستزد از تپش به مرهم کافور پشت دست
هوش مصنوعی: از آن شیطنت و ناز که آن شخص داشت، دل بیمار من به شدت میتپید و دستم را بر پشت دست دیگرم گذاشتم تا بر این تپش غلبه کنم و آرامش پیدا کنم.
از نازکی نگار شود روی دست اوگر تند بیندش کسی از دور پشت دست
هوش مصنوعی: اگر کسی از دور به دلبر نگاه کند، به خاطر لطافت و نازک بودن پوست دست او، صورتش روی دستش نمایان می‌شود.
پرخار حسرتیم، بما دست رد منهسازی خدا نخواسته ناسور پشت دست
هوش مصنوعی: ما مانند پرهایی پر از درد و حسرت هستیم، گویی که خداوند خواسته است بر سینهمان زخمهایی بماند و ما را به حال خود رها کرده است.
در محفلی که شعله حسن تو قد کشیدپیش تو شمع می نهد از دور پشت دست
هوش مصنوعی: در جمعی که زیبایی تو در آنجا خود را نشان داد، شمع از دور به احترام تو دستی را به عقب مینهد.
گردیده است غنچه سراپا دهان و لبزین آرزو، که بوسدش از دور پشت دست
هوش مصنوعی: غنچه به خاطر آرزویش کاملاً آماده شده تا از دور، با پشت دست کسی را که دوست دارد، ببوسد.
گل گل شکفتن از تو و، تسلیم از بهشتبرقع گشودن از تو و، از حور پشت دست
هوش مصنوعی: گلها به خاطر تو شکوفا میشوند و بهشت با شوق خود را به عرضه می‌کند. زیبایی و جذابیت تو مانند حوری، معجزهای است که همه را مجذوب می‌کند.
واعظ بیاد شهد لبش بسکه میگزدمی گرددش چو خانه زنبور پشت دست
هوش مصنوعی: واعظ، به یاد طعم شیرین لبهایش به شدت عشق میورزد، اما این عشق مانند مُلکی پر از زنبور عسل می‌شود که در آنجا نمیتواند آرامش داشته باشد.