شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی تلاش‌ها و مشکلات انسانی می‌پردازد. شاعر معتقد است که تلاش و کوشش انسان‌ها در دنیای فانی بی‌فایده نیست و به این نکته اشاره می‌کند که سختی‌ها و فقر نمی‌تواند مانع از دستیابی به اهداف بزرگ شود. او همچنین درباره‌ی اهمیت نمایش دل و نیت‌های قلبی و لزوم سازش با واقعیت‌های زندگی سخن می‌گوید. نهایتا، با وجود دوری از مردم، حس نزدیکی به حقیقت و حق را در خود حفظ می‌کند و باور دارد که تلاش‌های او ممکن است در شرایط سخت به نتیجه برسند.
فکر سامان جهان، کار من رنجور نیستبرنیاید این تلاش از ناتوانان، زور نیست
هوش مصنوعی: فکر کردن به نظم و سامان دنیا برای من کار سخت و دشواری نیست، زیرا این تلاش از کسانی ساخته نیست که ناتوانند.
میکشد خود را بر اوج جاه این دار فناپایه مرد خویشتن بین را کم از منصور نیست
هوش مصنوعی: کسی که در اوج جاه و مقام خود قرار میگیرد، به طور طبیعی خود را قربانی می‌کند و ارزشهای انسانی و شرافت را فراموش می‌کند. او در این اوج، از دیگران کمتر نیست و شایسته احترام و توجه است.
یافتی چون ملک دل، بگشا به اظهارش زبانوالی این مملکت را، حاجت منشور نیست
هوش مصنوعی: اگر دل تو مانند یک پادشاه است، زبان خود را برای بیان آن باز کن، نیازی به سندی برای اثبات آن نداری.
تنگ روزی، بیش گردد بهره مند از مال خودجوی بهتر میخورد آبی که آن پرزور نیست
هوش مصنوعی: در روزهای سخت اقتصادی، شخصی که دارای مال و ثروت است، میتواند بیشتر بهرهمند شود. همچنین، آبی که قوی و کامل نیست، کیفیت کمتری دارد و در واقع بهتر است که از منابع بهتر استفاده شود.
گرچه دورم از دل این خلق دل از حق بدورگر ازین دوری بحق نزدیک گردم، دور نیست
هوش مصنوعی: هرچند از دل مردم دور هستم و از حق نیز فاصله دارم، اما اگر به سوی حقیقت نزدیک شوم، این فاصله دور از دسترس نخواهد بود.
مهر دولت گر کشد تیغ از پس دیوار فقربرنخیزد سایه‌وَش واعظ اگر بی‌شور نیست
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت و شانس انسان به او یاری برساند، حتی در پشت دیوارهای فقر نیز نشانهای از آن دیده نخواهد شد. و اگر واعظ و راهنما نیز پرشور و انگیزه نباشد، تاثیری نخواهد داشت.