شمارهٔ ۲۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به ما توصیه می‌کند که با دل‌سردی و ناامیدی از رفتارهای دیگران رنجیده خاطر نشویم. شاعر می‌گوید اگر کسی به ما زشت بگوید یا بدرفتاری کند، نباید دل‌گیر شویم، زیرا امکان دارد در موقعیت‌های دشوار مجبور به چنین رفتاری شده باشد. همچنین، تاکید می‌کند که رزق و روزی ما به مقدر الهی وابسته است و نباید از کم و زیاد آن ناراحت شویم. در پایان، یادآوری می‌کند که ممکن است اشتباهات دیگران ناشی از ناآگاهی باشد و ما نباید بر آن‌ها خرده بگیریم.
گر کنی زشت، ز پند من دلریش مرنجچون ترا فصد ضرورت بود، از نیش مرنج
هوش مصنوعی: اگر بدی کنی، از نصیحت من ناراحت نشو، چون وقتی که نیاز به کمک داشتی، از زخم زبان من ناراحت نشو.
گر عزیزی بتو بد کرد، مرنجان زو دلور برنجد دل از او، زدل خویش مرنج
هوش مصنوعی: اگر کسی به تو بدی کرد، دلخوری نکن و اگر دل تو از او رنجیده، به دل خودت آسیب نزن.
نیست در قسمت حق، ره کمی و بیشی راگر کم آید بنظر رزق تو یا بیش مرنج
هوش مصنوعی: در مقدر و سرنوشت الهی، راهی برای زیاد یا کم بودن رزق وجود ندارد. اگر روزیت کم یا زیاد شود، نگران نباش.
اهل دل را، زغم دوست، جگرها ریش استگر تو را در ره او پای شود ریش مرنج
هوش مصنوعی: عشاق، از درد دوری محبوب، به شدت رنج میبرند و دلشان شکسته است. اگر تو هم در مسیر عشق قرار بگیری، نگران نباش، چون این روند طبیعی است.
آنچه کرده است، نکرده است جز از جهل ای دوستاز بد واعظ دلخسته درویش مرنج
هوش مصنوعی: دوست عزیز، آنچه او انجام داده، فقط ناشی از نادانیاش است. از تاثیرات منفی واعظان دلسرد نباش.