شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره حال و هوای عاشقانه و احساسات عمیق عاشق نسبت به معشوق است. عاشق در دل خود تلاطم و بی‌قراری را احساس می‌کند و این کیفیت در گفتار و رفتار او نمایان می‌شود. رازهای دل او به تدریج از جمع‌آوری هم نشینان افشا می‌شود و نفسش تبدیل به آوازی دل‌انگیز می‌گردد. عشق به معشوق باعث شده است که عاشق به شدت دلبسته و غمگین شود. نگاه معشوق او را مسحور کرده و هر چیزی در دیار عشق برایش سرنوشت‌ساز و دامنگیر است. در نهایت، عاشق به صدای واعظ و زبان او اشاره می‌کند که به نحوی می‌تواند بر افکار و احساساتش تأثیر گذاشته باشد.
زبان حال عاشق، آن زمان غمّاز می‌گرددکه در دل بی‌قراری هم‌نشین راز می‌گردد
هوش مصنوعی: عاشق زمانی احساساتش را به زبان میآورد و در واقع درد و ناآرامیاش را بیان می‌کند که در دلش احساسات پنهان و رازی نهفته باشد.
کشد از هم‌نشینان رازهای دل به رسوایینفس چون همدم نی می‌شود، آواز می‌گردد
هوش مصنوعی: وقتی شخصی با دیگران هم‌نشین می‌شود، رازهای دلش ممکن است فاش و آشکار شود. در نتیجه، نفس او رسوا خواهد شد. چون وقتی که همدمش نی باشد، صدایش به آواز تبدیل می‌شود.
چنان دلبسته یاد جمال اوست افغانمکه همراه نفس از لب به خاطر بازمی‌گردد
هوش مصنوعی: آنچنان به یاد زیبایی او وابستهام که حتی نفس کشیدن هم مرا به یاد او میاندازد و این یاد در ذهنم نمیرود.
گرفتم سرمه را با چشم او یک جا توان دیدننگاه شوخ‌چشم او، چرا با ناز می‌گردد
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و بازیگوش او را تنها با سرمهای که در چشمانم دارم، میتوانم ببینم. اما چرا او با ناز و فخر در اطراف میچرخد؟
ز بس خاک دیار عشق دامنگیر می‌باشدنمی‌دانم صدا از بیستون چون بازمی‌گردد
هوش مصنوعی: بهخاطر جذابیت و کشش سرزمین عشق، نمیدانم چهطور صدای پای کوه بیستون بازمی‌گردد.
چه سوز است اینکه پنداری شرار از شعله می‌ریزدزبان واعظ ما چون سخن‌پرداز می‌گردد
هوش مصنوعی: این دردناک است که فکر کنی آتش تنها از شعلهها زبانه میکشد، در حالی که وقتی وعاظ شروع به سخنرانی میکنند، لحنشان به گونهای می‌شود که خود به آتش تبدیل میشوند.