شمارهٔ ۳۱۸
هوش مصنوعی: شعر درباره تأثیرات تندخویی و ویژگی‌های انسانی در زندگی است. تندخویی میتواند فرد را بی‌ارزش کند و در مقابل، باده‌ای که نماد آرامش یا خوشی است، خود را در جوشیدن کم می‌کند. همچنین، ارتباط با دیگران و صحبت‌های خوب میتواند حتی افراد سخت‌نفس را تغییر دهد. در ادامه، تأکید بر این است که انسان‌های با غیرت و شرافت هرگز در پیری دچار ضعف نمی‌شوند و تواضع از دیگران موجب تحقیر مردان واقعی می‌شود. شاعر از ترس و زخم‌های ناشی از آشناییهای انسانی می‌گوید و به ضرورت پاک‌نگری و رویکرد مثبت در زندگی اشاره می‌کند. در نهایت، جهان را نه خوب و نه بد می‌داند و به نوعی به ناامیدی و دوری از شادی در زندگی می‌پردازد.
تند خویی مرد را بیقدر در عالم کندباده از جوشیدن بسیار، خود را کم کند
هوش مصنوعی: عصبانیت و تندخویی، باعث می‌شود انسان در نظر دیگران بی‌ارزش شود. در contrast، مانند شراب که با جوشیدن زیاد خود را رقیق می‌کند و کممایه می‌شود.
سر برون آورد عکس از روزن آیینه گفت:فیض صحبت میتواند سنگ را آدم کند!
هوش مصنوعی: عکس در آینه به دنیا نگاه کرد و گفت: صحبت و دوستی میتواند حتی سنگ را به انسان تبدیل کند!
قامت از پیری نگردد اهل غیرت را دوتاپشت مردان را، تواضع پیش دونان خم کند
هوش مصنوعی: افراد غیرتمند با وجود پیر شدن، حالت قامت و شجاعت خود را حفظ میکنند و همچنان سربلند هستند، در حالی که انسان‌های حقیر و بی‌ارزش به خاطر تواضع و فروتنی ممکن است خود را خم کنند و به خود تنزل دهند.
بسکه ترسیده است چشمم، ز آشناییهای خلقآشنایی زخم من مشکل که با مرهم کند
هوش مصنوعی: چشمم به قدری از ملاقاتها و آشناییهای مردم ترسیده که دیگر نمیتواند زخم‌های مرا با هیچ دارویی درمان کند.
پاک بینی شیوه خود کن، که فیض چشم پاکدر سرای خسروان آیینه را محرم کند
هوش مصنوعی: چشم پاک و بیآلایش خود را جزو رفتارهای خود قرار ده، زیرا که دیدن با چنین چشمی باعث می‌شود راز و زیباییهای درون پادشاهان در آینه نمایان شود و نهان بماند.
نیست سست و سخت دنیا قابل شادی و غمواعظ ما گریه بر خود، خنده بر عالم کند
هوش مصنوعی: دنیا نه به اندازهای مستحکم است که بتواند ما را خوشحال کند و نه آنقدر ضعیف که ما را غمگین کند. واعظ ما بر خود میگرید و به دنیای اطرافش میخندد.