شمارهٔ ۳۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به نقد و بررسی وضعیت اجتماعی و انسانی می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که فریب و شیادی از افراد عادی و رند بازار نمی‌آید، بلکه از کسانی که در کنار هم قرار دارند و خود را انسان نشان می‌دهند، ناشی می‌شود. او به این مسأله می‌پردازد که در دنیای امروز، افراد سودجو و کم‌مایه بر اساس ظاهر خود به مقام و اعتبار نمی‌رسند و در نهایت مرگ هم هیچ‌کس را از تأثیرات قدرت و ثروت رها نمی‌کند. همچنین شاعر به بی‌وفایی و عدم صداقت در روابط اشاره کرده و تأکید می‌کند که هنر و توانایی‌های مختلف در جامعه وجود دارد، اما برخی افراد به دنبال منافع خود هستند و از آن بهره‌برداری نمی‌کنند. در نهایت، از یادآوری عشق و محبت یاد می‌کند که با وجود ظواهر، واقعاً نمی‌تواند کمکی کند.
فریب عام، از هر رند بازاری نمی‌آیدز کس جز گوشه‌گیران، این میانداری نمی‌آید
هوش مصنوعی: فریب و فتنۀ عمومی از افرادی که در بازار به دنبال سود و منفعت هستند نمی‌آید، بلکه تنها از کسانی که در گوشهنشینی و انزوا زندگی میکنند، نشأت میگیرد.
چو قابیلند اخوان زمان، همراه تا کشتنازین آدم نمایان، بیش ازین یاری نمی‌آید
هوش مصنوعی: برادرانی همچون قابیل در زمانه ما وجود دارند که تنها تا زمانی در کنار هم هستند که به کشتن دیگران اقدام کنند و دیگر از آنها یاری نمیتوان انتظار داشت.
برآرد سفله گر نامی، نگردد قدر او افزونکه از در هم به نقش سکه دیناری نمی‌آید
هوش مصنوعی: اگر شخصی بیمایه و ناچیز، نام و شهرتی بهدست آورد، قدر و ارزش او بیشتر نمیشود؛ زیرا ارزش واقعی انسان به مانند پرچم و نشانهای است که از روی سکه واقعی مشخص نمیشود.
چو وقت آید، نگردد کند تیغ مرگ از دولتکه از بال هما دیگر سپرداری نمی‌آید
هوش مصنوعی: زمانی که فرا برسد، تیغ مرگ به تأخیر نمیافتد و دیگر از بال پرواز هما خبری نخواهد بود.
نشد زهگیر شست دل، ز یاد حلقهٔ زلفیاز آن تیر دعایت بر نشان کاری نمی‌آید
هوش مصنوعی: دل من نتوانست از یاد آن موی دراز و زلف زیبا رها شود و دعایت هم تاثیری ندارد.
ز هر جنس هنر چندان که خواهی هست پیش ماولی ای مدعی، از ما دکانداری نمی‌آید!
هوش مصنوعی: هر نوع هنری که بخواهی پیش ما موجود است، اما ای ادعاکننده، از ما کسب درآمد نمیشود!
به بالینم گهی آن مایه ناز از وفا واعظچنان می‌آید از تمکین، که پنداری نمی‌آید
هوش مصنوعی: هر از گاهی، آن دارایی ارزشمند و ناز دلم را از روی وفا بر سر بالینم میآورد، طوری که گمان میکنم حتی به سبب اعتدال و آرامش نمی‌تواند اینجا باشد.