شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و غم عشق می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که دلش جز از زرو سیم، تنها از عشق سخن نمی‌گوید و هرگونه کلامی غیر از غم عشق را بی‌معنا می‌داند. او اشاره می‌کند که جدایی همیشه در مسیر عاشقانی که در جستجوی معشوق خود هستند، وجود دارد و کسانی که امکان دیدن معشوق را ندارند، از این راه پیش نروند. در نهایت، شاعر به زیبایی و پاکی چهره محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در دنیای کنونی، ناشایستگی‌ها به او لطمه می‌زنند و که گل‌های زیبا در این باغ، کمتر دیده می‌شوند.
جز حرف زر و سیم، دلت هیچ نگویدغیر از گل عباسی ازین باغ نروید
هوش مصنوعی: غیر از سخن زیبا و ارزشمند، دل انسان چیزی نمی‌گوید و جز گل عباسی، هیچ چیز دیگری از این باغ رشد نخواهد کرد.
در پرده لبهاست، از آن جای زبان راتا حرف غم عشق تو بی پرده نگوید
هوش مصنوعی: در لابهلای لبها، آنجا که زبان نمیتواند به راحتی از احساس عشق و غم تو سخن بگوید، همه چیز پنهان است.
هر گام درین راه، تماشای جدایی استحیف است کس این بادیه با دیده نپوید
هوش مصنوعی: هر قدمی که در این مسیر برداشته میشود، منظرهای از جدایی را به نمایش میگذارد و واقعاً جای تأسف است که کسی این راه را با چشم باز نپیماید.
بر خاک در دوست ره سجده نیابدتا چهره دل از گرد ره غیر نشوید
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل از تعلقات دنیا و غیر محبوب پاک نشود، نمیتوان بر خاک چهرهسجد کرد و در عشق او خضوع کرد.
حرف غم عشق تو، کلامیست که بایدجز کر نکند گوش و، بجز لال نگوید
هوش مصنوعی: حرفهای مربوط به غم عشق تو، گفتاری است که فقط باید کسی نشنود و کسی هم نتواند آن را بگوید.
ای آنکه زنی بهر صفا آب رخساربر روی تو گردیست، که جز گریه نشوید
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر زیباییات، بر رویت آبی وجود دارد که فقط باعث اشک ریختن میشود و نه چیز دیگری.
واعظ به دورویان جهان کرده ز بس خوهر گل که نه رعناست درین باغ نبوید
هوش مصنوعی: واعظ نسبت به افرادی که در جهان دو چهره دارند، گفته است که در این باغ، هر گلی که زیبا و خوشبو نباشد، بویی ندارد. این جمله نشاندهنده این است که انسانهای غیرصادق و منافق، با وجود ظاهری فریبنده، در واقع هیچ جذابیتی ندارند.