شمارهٔ ۴۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ما توصیه می‌کند که از همنشینی با دیگران بپرهیزیم و خود را از یادها دور کنیم. او به ما می‌گوید که نباید به گذشته نگاه کنیم و باید همیشه هوشیار باشیم، به ویژه در برابر دشمنان. شاعر همچنین اشاره می‌کند که باید با احتیاط و احتیاط به ستیزه‌جوئی‌های دشمنان پاسخ دهیم و از ضعف‌ها و ترس‌های دیگران آگاه باشیم. در نهایت، او به تضاد و کم‌توجهی که ممکن است در اجتماع وجود داشته باشد، اشاره می‌کند و بر لزوم هوشیاری تأکید می‌کند.
با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باشمضمون دلنشین ز خاطره پریده باش
هوش مصنوعی: با افراد همراه مشو و از آنها دوری کن، تا از یادهایت، مضامین زیبا و دلنشین فراموش نشود.
از خود چنان مرو، که دگر رو به پس کنیاز چشم خویش همچو سرشک چکیده باش
هوش مصنوعی: از خود دور نشوید، طوری رفتار کن که اگر به خودت نگاه کنی، نتوانی از خودت فاصله بگیری و مانند اشک که بر روی گونه میچکد، در درونت محو باشی.
غافل مشو ز دشمنی خویش، یک نفسبر فرق خود، همیشه چو تیغ کشیده باش
هوش مصنوعی: همواره حواست به دشمن خود باشد و هر لحظه مانند تیغی که آماده به ضربه زدن است، مراقب خودت باش.
از تندی ستیزه دشمن متاب رویچون خون گرم بردم خنجر دویده باش
هوش مصنوعی: از شدت دشمنی و مخالفتها دوری کن و خود را آرام نگهدار. مانند این که با خنجر در دستانت، باید هوشیار و مراقب باشی تا با هیجان و احساسات نپری.
واعظ ز بیم دشمنی اهل روزگاراز چهره زمانه چو رنگ پریده باش
هوش مصنوعی: ای واعظ، به خاطر ترس از دشمنان در دنیای امروز، نباید از چهرهی زمانه ناراحت و غمگین به نظر بیایی.