شمارهٔ ۴۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به بررسی وضعیت وجود انسان، عشق و فنا می‌پردازد. شاعر با تشبیه انسان به شمع، به fragility و زودگذر بودن زندگی اشاره میکند. او می‌گوید که برای دستیابی به کمال یا اقلیم فنا، باید خود را تا سر و پا مانند شمع وارسته کند. زندگی و عمر انسان به مثابه نخل بی برگ و بهار است که هیچ چیز از آن باقی نمی‌ماند. شاعر در ادامه به تضاد اشک و ریا، سایه روزگار و جنگ درونی انسان‌ها اشاره میکند. او همچنین به عشق و تأثیر آن در وجود انسان می‌پردازد، و این که عشق می‌تواند انسان را به خود و دیگران آسیب برساند. در نهایت، شاعر به زیبایی و پیچیدگی طبیعت انسانی و تأثیر زمان و وعظ بر روح انسان اشاره میکند.
راه اگر خواهی به اقلیم فنا مانند شمعطی کن اول خویش را سر تا به پا مانند شمع
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به جهانی که فنا و زوال در آن حاکم است بروی، باید همچون شمعی، تمام وجودت را وقف کنی و خودت را از سر تا پا فدای این مسیر کنی.
رو به سوی آسمان نیستی قد میکشدنخل بی برگ و بهار عمر ما مانند شمع
هوش مصنوعی: نخل بی برگ در غیاب باران به آسمان قد میکشد و عمر ما هم مانند شمع در حال سوختن و از دست رفتن است.
از درون تا چند باشی رشته تاب آرزووز برون تردامن از اشک ریا مانند شمع؟!
هوش مصنوعی: چرا تا این حد درگیر آرزوهای خود هستی و خود را به دردسر میاندازی؟ از بیرون به نظر میرسد که فقط ظاهری زیبا داری، در حالی که در درون پر از عواطف و احساسات ناگفتهای هستی.
سایه بال همای تیره روزی، صبح ماستشام می آید برون خورشید ما مانند شمع
هوش مصنوعی: سایه بال همای غم، صبحی برای ماست که در میآید و مانند شمع ما را به نور میرساند، اما شب به زودی میرسد و خورشید ما درخشش خود را از دست میدهد.
تا توان با خصم آتش خوی سر بر سر منهتا سر خود را نبینی پیش پا مانند شمع
هوش مصنوعی: تا زمانی که میتوانی با دشمن خود بجنگی، سر خود را در خطر قرار نده و مانند شمعی که در حال ذوب شدن است، خودت را نکوست نکن.
هر که سرگرم محبت گشت، با خود دشمن استخون خود را میخورند اهل فنا مانند شمع
هوش مصنوعی: هر فردی که به عشق و محبت مشغول شود، در واقع با خود درگیر و دشمن است. افرادی که در راه فنا و زوال حرکت میکنند، مانند شمع هستند که مایه وجود خود را به خاطر نور دادن میسوزانند.
باز امشب چهره یی افروختی، کز دیدنشپنجه با آتش زند مژگان ما مانند شمع
هوش مصنوعی: امشب دوباره چهرهای درخشان به نمایش گذاشتی که وقتی به آن نگاه میکنیم، مژگان ما مانند شمع با آتش درگیر میشوند.
آتشین رو دلبری دارم، که هنگام خرامآب سازد جاده را در زیر پا مانند شمع
هوش مصنوعی: من دلبری دارم با چهرهای پرحرارت که وقتی راه میرود، مانند شمع، زیر پاهایش مسیر را آب میکند.
میکند از بس نمو واعظ ز سیل عمر مادر سر ما میکند گل خار پا مانند شمع
هوش مصنوعی: واعظ بهقدری از عمر ما صحبت میکند که دلمان پر از نگرانی میشود، مانند شمعی که بهتدریج میسوزد و از مشغولیتهای دنیا دچار خستگی و نازکی میگردد، گویی گل و خار بههم آمیخته شدهاند.