شمارهٔ ۵۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز حسرت و عشق خود به معشوق می‌کند و به دلایل مختلف درد و رنجی که از دوری او می‌کشد، اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی احوال او را ببیند، ممکن است حسادت کند. دوری معشوق برای او مانند آتش سوزان است و چشم او بازتابی از اندوه اوست. شاعر از ناتوانی در نزدیک شدن به محبوب و غم ناشی از این دوری صحبت می‌کند و به زیبایی معشوق و تاثیرات عمیق او بر دل و جان خود اشاره می‌کند. در کل، شعر بیانگر عشق عمیق و اندوه فراق است.
کشد رشکم، اگر دانم کس احوال مرا دیدهکه هرکس بیندم احوال، پندارم ترا دیده
هوش مصنوعی: اگر کسی حال مرا ببیند، حسدی به من دست میدهد، زیرا هر وقت که کسی مرا مشاهده کند، این تصور به من میآید که آن شخص تو هستی.
گر از نادیدنش سوزد، جزای این ستم باشدکه افگند از گل آن چهره در آتش مرا دیده
هوش مصنوعی: اگر از دیدن او دلم بسوزد، این عذاب نتیجه ستمی است که او بر من روا داشته، زیرا زیبایی چهرهاش مانند گلی است که مرا در آتش انداخته.
چرا چون دل نباشد خون چکان پیوست چشم منزهر تار نگاه خویش میدانی چها دیده
هوش مصنوعی: چرا وقتی دل خونریزی نمیکند، چشمان من به خاطر زهر نگاه خودم در حال زخم زدن هستند، آیا میدانی چه چیزی را دیدهام؟
گل نظاره یی نتواند از باغ رخش چیدنز بس گم کرده در بزم وصالش دست و پا دیده
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. به تصویر کشیده است که هیچ گلی نمیتواند به جای خود از زیباییهای باغ معشوق بهرهمند شود، زیرا در دنیای عشق و جشن وصال او، از شدت شوق و هیجان، دست و پا را گم کرده و نمیداند چگونه به آن زیبایی دست یابد.
نباشد فیض مژگانی که چشم از غیر خواباندکم از فیضی که شاهنشاه از بال هما دیده
هوش مصنوعی: اگر بر کسی چشم تو بگشایی و خواب از دیگران بگیری، این خوبتر از فیض و لطفی است که شاهنشاه از پرندهای که در آسمان پرواز می‌کند، میبیند.
ز بس گردیده پر، ویرانه دل از غبار غمکند خونابه دل را خیال توتیا دیده
هوش مصنوعی: دل به شدت تحت تأثیر غم و مشکلات قرار گرفته و پر از درد و رنج شده است. در میان این سختیها، یاد تو مانند یک تصوّری شفاف در ذهنم است که امید و زندگی دوبارهای به قلبم میبخشد.
ز هر نقش قدم واعظ بره چاهی است، چون نرگسمده از کف عصا و، بر مدار از پیش پا دیده
هوش مصنوعی: هر نشانهای که واعظ بر زمین میگذارد، نشان از فتنه و خطر دارد. پس مانند نرگس، از دست عصا و از نگاه به جلو غافل نشو.