شمارهٔ ۶۱۳

هوش مصنوعی: این شعر درباره نگذشتن از دوران جوانی و نداشتن لذت‌های آن است. شاعر از این می‌گوید که هرگز گلی از باغ جوانی خود نچیده و هنوز داغ این دوران را بر دل دارد. او از گذر زمان ناراحت است و به این فکر می‌کند که چگونه می‌تواند برای سفر مرگ آماده شود. ساقی از او می‌خواهد که شراب بنوشد و از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود پیش از آنکه جوانی‌اش را از دست بدهد. همچنین شاعر اشک‌ها و آه‌های خود را به یاد جوانی از دست رفته ابراز می‌کند و به جستجوی خود و یادآوری جوانی‌اش می‌پردازد. در پایان، او به این نکته اشاره می‌کند که باید زمان را غنیمت شمارد و از زندگی نهایت استفاده را ببرد، چرا که دوران جوانی در حال سپری شدن است.