تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۳

نرمی، ز سر تو واکند غوغا راسازد عاجز، ملایمت اعدا را
نرمان، آزار از درشتان نکشنداز سنگ چه نقص پنبه مینا را؟!