شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تأثیر عشق معشوق بر وجود خودش سخن میگوید. او میگوید که عشق تو باعث سستی و تضعیف روح و جسم او شده و نالهاش تبدیل به یک درد جدی شده است. همچنین فاصله از معشوق را همچون خاری در دل خود میداند که عذابش میدهد.
کاهید ز عشق تو تن و جان ما راآمد شد ناله گشت سوهان ما را
هوش مصنوعی: عشق تو جان و بدن ما را ضعیف کرد و حالا نالهی ما به مانند سوهان شده است.
دور از گل رخسار تو گویی تن زارخاریست فتاده در گریبان ما را
هوش مصنوعی: دور از زیبایی چهرهات، زندگی ما مانند گلی پژمرده و بیجان شده است که در دامان ما افتاده است.