شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که غم و اندوه می‌تواند روح و جان انسان را تحت تأثیر قرار دهد و او را به احساس خوار و زبونی برساند. او می‌گوید که هرچند لباس و ظاهر انسان ممکن است متفاوت باشد، اما ارزش واقعی انسان به جان و روح اوست که با یک جسم خاص پیوند خورده است. در واقع، عزت و شخصیت واقعی از درون انسان نشأت می‌گیرد و نه از ظواهر و لباس‌ها.
ای آنکه غم لباس جان تو گداختنتوان به قبا گردن عزت افراخت
هوش مصنوعی: ای کسی که غم و ناراحتی، زندگیات را زشت کرده است، نمیتوانی با پوشیدن لباس عزت و افتخار، خود را فریب دهی و در نظر دیگران بزرگ و محترم به نظر برسی.
تن، خوار ز جامه های گوناگونستجانست عزیز، زآنکه با یک تن ساخت
هوش مصنوعی: تن، به خاطر پوششهای مختلفش، بیارزش است. اما جان، گرامی و ارزشمند است، زیرا که تنها با یک تن ارتباط دارد.