شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نقش و تأثیر نفس انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دامن زن، یعنی نفس، موجب نابودی و فنا است و باید با تیره کردن آن، به صفا و پاکی رسید. تا زمانی که نفس وجود دارد، انسان از غم و رنج رهایی نمی‌یابد. در واقع، شاعر به اهمیت کنترل نفس و دوری از دنیاگرایی اشاره دارد.
دامن زن آتش فنا، این نفس استتیره کن مرآت صفا، این نفس است
هوش مصنوعی: زن، در حقیقت نمایانگر آتش نابودی است و این نفس ماست که دچار تیرگی شده و باید صفای دل و روح را پاک کنیم.
تا هست نفس، نمیرهی از غم و رنجآری، رسن دار فنا این نفس است
هوش مصنوعی: تا زمانی که نفس میکشد، از غم و رنج دور نیستی؛ زیرا عمر این نفس به مانند ریسمانی است که به فنا میانجامد.