تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۲۹

آن را که نه آتش خرد خاموش استهر شام و سحر دیگ سخا در جوش است
هر عیب که باشدت سخا می پوشدگردید چو کاسه سرنگون، سرپوش است