شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت نفس و روح انسان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که نفس می‌تواند به وسوسه‌های دنیوی و لذت‌های زودگذر گرایش پیدا کند، اما باید از حق و بندگی خداوند غافل نشود. همچنین، قدرت جسمانی انسان را با مستحکم کردن رگ گردن تشبیه می‌کند، تا به اهمیت ارتباط با حق و پیروی از آن تاکید کند.
نفس تو، که تن پروریش آیین استکه در هوس چرب و، گهی شیرین است
هوش مصنوعی: نفس تو که زندگیات وابسته به آن است، تابعی از هوسها و امیال است که گاهی لذتبخش و گاهی چرب و نرم به نظر میرسد.
تن همچو رگ گردن خود کرده قویاز حق مگذر، بندگی حق این است؟!
هوش مصنوعی: بدن خود را مانند رگ گردن قوی و مستقل کن و از مسیر حق منحرف نشو، زیرا بندگی واقعی در همین است.