شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف راهزنانی میپردازد که به ظاهر درویش هستند ولی در حقیقت هدفشان فریب مردم و شکار آنان است. هر کدام از این راهزنان در لباس درویشی خود، کمین کردهاند تا مردم را به دام بیندازند.
این راهزنان که راهروشان نام استدرویشیشان خاص برای عام است
هوش مصنوعی: این دزدان که به نام رهرو شناخته میشوند، در واقع ریاکارانی هستند که ظاهری درویشوار دارند، اما هدفشان فریب مردم عادی است.
از بهر شکار خلق این طایفه راهر پاره خرقه، چشمهای از دام است
هوش مصنوعی: این گروه به خاطر به دست آوردن دل مردم، هر تکه از لباسشان مانند جاذبه ای است که افراد را به سوی خود میکشد.