تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۳۵

ای آنکه ترا خانه آراسته استعمر تو در افزونی آن کاسته است
در هر گل این زمین، چو شبنم هر روزصد چون تو نشسته است و برخاسته است