شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رفتن شادابی و طراوت از زندگیاش سخن میگوید و به نقصان شوق و ذوق در وجود خویش اشاره میکند. او با مشاهده چین و چروکهای چهرهاش متوجه میشود که عمرش سپری شده و زمان به سرعت در حال گذر است.
گفتم، ز چه آیا طرب از ما رفته است؟شوق از سرو، ذوق طلب از پا رفته است؟!
هوش مصنوعی: گفتم چرا شادی از ما رفته است؟ آیا سرزندگی از درخت سرو، و اشتیاق برای طلب از پا رفته است؟
بر چهره چو نردبان چینها دیدممعلومم شد که عمر بالا رفته است!!
هوش مصنوعی: وقتی به چهرهام نگاه کردم و چین و چروکها را دیدم، فهمیدم که سنم بیشتر شده است!