شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم گذر عمر و ارزش آن اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عمر مانند یک آتش سوزان است که هر لحظه‌اش به از دست رفتن و نقصانی منجر می‌شود. مال و ثروت ما، همانند عمر، در حال اتلاف و نابودی است و هر بار که چیزی را مصرف می‌کنیم، مانند گاز زدن به یک رشته، از ارزش عمر خود می‌کاهیم. بنابراین، برای استفاده بهینه از عمر باید دقت کنیم.
عمر تو خس و، زر آتش سوزانی استافزونی هر درم از آن، نقصانی است
هوش مصنوعی: زندگی تو مانند علفی است که زود گذر است و هر اضافتی که بر ثروتت افزوده می‌شود، به نوعی نقص و کمبودی در پی دارد.
برباد رود ز مال این عمر عزیزدر خوردن رشته هر دری دندانی است
هوش مصنوعی: زندگی پربها و ارزشمند ما به راحتی از بین میرود و در مقابل، هر چیزی که به آن میچسبیم یا میخواهیم، میتواند ما را آسیبپذیر کند.