شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به فردی اشاره می‌کند که تنها همراهش غم و غلیان است و از زندگی پر از اضطرابش سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که اگر می‌خواهد دلش آرام و شاداب باشد، باید درون خود را صاف و بی‌غصه کند، چرا که اگر دل صاف نباشد، هیچ‌چیز دیگری نمی‌تواند او را شاد کند.
ای آنکه ترا جز غلیان همدم نیستجز حرف نی و شیشه ز بیش و کم نیست
هوش مصنوعی: ای کسی که تنها هم نشینت احساساتی است که در تو به خروش آمده، و جز صدای نی و صدای شیشه، چیزی در وجودت نیست که نشاندهنده تفاوت یا کم و زیادی باشد.
خواهی که بود شیشه غلیانت صافگر شیشه دل صاف نباشد غم نیست
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که شیشهی غلیانت (شراب) صاف و زلال باشد، باید دل تو هم صاف و خالی از غصه باشد. در غیر این صورت، غم و درد به زندگیات خواهد چیره شد.