شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و کمبود همراهی در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر کسی نتواند با زبان نرم و دوستانه‌اش همدمی پیدا کند، پشتیبانی در دنیا نخواهد داشت. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که بدی‌ها و مشکلات افراد بدسرشت نمی‌توانند بر خوشخویان تأثیر بگذارند، چرا که خوش‌خوها مانند شیشه‌ای هستند که نرم و لطیفند و از سنگ‌های سخت آسیب نمی‌بینند.
کس را چو زبان نرم خود همدم نیست!پشتی، چون روی گرم در عالم نیست
هوش مصنوعی: هیچکس را همدمی مانند زبان نرم خود نیست! مانند پشتی گرم در دنیا وجود ندارد.
از بد گهران، چه نقص خوشخویان را؟تا شیشه بود نرم، ز سنگش غم نیست
هوش مصنوعی: اگر افراد بد ذات وجود داشته باشند، چه آسیبی به انسانهای نیکو و خوشاخلاق میزند؟ تا زمانی که شیشه نرم باشد و در برابر سنگ، مقاومتی نشان ندهد، نباید نگران آسیب آن بود.