تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۴۸

مستی جوانیم بطاعت چو نهشتگفتم: این تخم، پیریم خواهد کشت
دنیا همه کرد پیریم صرف أملزین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت!