شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نعمت بینش و بصیرت اشاره می‌کند که به او داده شده است. او می‌گوید که این نعمت بی‌دلیل نبوده و به همین خاطر او نیاز به نگاه‌های ظاهری ندارد. در واقع، شفافیت دینی و معنوی او به او کمک کرده تا بیشتر از آنچه که با دیده عادی می‌بیند، عبرت بگیرد و درک عمیق‌تری از امور پیدا کند.
چون دیده بینشم عطا فرمودندمحتاج بعینکم عبث ننمودند
هوش مصنوعی: وقتی که به من بصیرت و بینش دادند، دیگر به چشمهای شما نیازی نیست و از این رو، عبث و بیهوده به شما روی نیاوردم.
کم بود دودیده بهر عبرت ماراز آن روی دودیده هم بر آن افزودند
هوش مصنوعی: چشمان ما از دیدن تجربهها کمبود داشتند، به همین خاطر بر روی آن دید، چیزهای بیشتری اضافه کردند.