شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جانداری اشاره می‌کند که از خواب بیدار شده و زندگی‌اش را با خوشحالی ادامه می‌دهد. همچنین به پرنده‌ای به نام خروس که در طول شب بیدار و در حال ذکر و تلاوت نام خداست، اشاره می‌کند و از این موضوع احساس شرم می‌کند. در واقع، شعر به تضاد میان خواب آلودگی و بیداری در زندگی اشاره دارد.
ای گشته ز شب بخورد و خوابی خرسندجان کرده ز پروردن تن زار و نژند
هوش مصنوعی: ای کسی که از شب خسته و خوابآلودهای، جانت از پروراندن این بدن ضعیف و رنجور خسته شده است.
شرمت باد از خروس کاو شب همه شبدر ذکر و ترا نفیر خوابست بلند!
هوش مصنوعی: ای کاش شرمنده باشی از خروسی که شب تا صبح در ذکر و عبادت مشغول است، در حالی که تو در خواب عمیق فرورفتهای!