شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به بیان احساسات درونی و مشکلات خود می‌پردازد. او می‌گوید که درد و رنج خود را نمی‌تواند با کسی در میان بگذارد و این باعث خستگی‌اش می‌شود. همچنین، می‌گوید حتی اگر بخندد، کدورت‌ها و غم‌ها از دلش نمی‌رود و نمی‌تواند داغ دل خود را فراموش کند. به طور کلی، این اشعار اشاره به ناگفته‌های درونی و غم‌های عمیق دارد.
درد دل خسته را، نگفتن چه کند؟این رنگ شکسته را، نهفتن چه کند؟
هوش مصنوعی: اگر کسی دردی در دل داشته باشد و نتواند آن را بیان کند، این سکوت چه فایدهای دارد؟ و اگر رنگ چهرهاش غمگین و شکسته باشد، پنهان کردن آن چه ثمری خواهد داشت؟
خندیدن من، کدورت از دل نبردداغ دل لاله را، شکفتن چه کند؟!
هوش مصنوعی: اگر دل کسی غمگین باشد، حتی اگر بخندد، نمی‌تواند کدورت و ناراحتی را از دلش برطرف کند. حزن و سختی با لبخند و ظاهر شادابی از بین نمی‌رود، مانند اینکه شکفتن لالهها نمی‌تواند داغ دلشان را تسکین دهد.