تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۷۳

گر باده غم نصیب ما زین خم بوددر خنده بیباکی ما غم گم بود
ممنون عطای کس نگشتیم، جز اینکاین خنده ما ز کیسه مردم بود