تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۷۲

طفلان، که فرح فزا و غم کاهاننداز محنت ایام نه آگاهانند
معلوم ز نقاره اطفالم شدکاین طایفه در عالم خود شاهانند