تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۹۴

گر دل نشدی باین دو مصرع شادمدادی غم روزگار خوش بر بادم
از فکر و خیال شعرم این فایده بسکآن میکند از هر غم پوچ آزادم